Selam,
Herkese güzel ve keyifli bir hafta diliyorum.
Bu hafta gençlerle birlikteydim. Hayalleri yüksek, idealleri ile gerçeklerini örtüştürmek için var gücü ile mücadele eden gençlerle..
Katıldığım bir üniversite etkinliğinde hukuk fakültesi birinci sınıf öğrencileri ile buluştuk.
Küçükken avukatlık kendime yakıştırdığım tek meslekti. Ailem ve şakacı komşularımız her hakkımı aradığımda, adaletli olmaya çalıştığımda ve çok konuştuğumda ilerde avukat ol derlerdi. Belki kulağıma kırk kere söylenen bu mesleğe ilgi duyma nedenim budur. Yıllar sonra katıldığım bir psikoloji seminerinde küçükken haksızlık ve şiddet görmüş insanlar büyüyünce avukat olmak ister. Küçükken onlara veya en sevdiklerine verilmeyen, çok görülen adaleti ilerde kendi elleri ile almak ister. Düşündüm, bir çocuk için ne büyük bir yük aciziyet içinde büyümek. Yıllar geçince ve tabiatım, karakterim şekillenince anladım ki bir mesleğe karar vermeden önce öğrenecek çok konu var. Şimdi dilerim aileler ve yetişkinler tarafından şartlar ve mesleğe yaklaşımlar daha iyi ifade edilebiliyor. Beni bu güne getiren bilgi ve tecrübelerimle her insanın biraz avukat, biraz doktor, biraz mühendis, biraz mimar, biraz pedagog, biraz tarihçi, biraz da sanatçı olması gerektiğini düşünüyorum. Bu tanımlardan en çok hangisini yapmaktan keyif alıyorsak ilerde kendimize meslek olarak onu edinmeliyiz.
Çünkü hepimiz toplumun önemli değerli bireyleriyiz. Eğitim sadece diploma ile kazanılamaz. ''Akademik kariyer elbette çok önemli ama tek başına yeterli olmaz.'' cümlesiyle büyüdük. Bugün ise o sözlerin sonuçlarını yaşıyoruz. Bir anne 12 yaşındaki çocuğunu sosyal medya fenomeni haline getirip, evladını biricikleştirme ve diğer çocuklardan daha özel daha üstün ve farklı olduğu algısını oluşturmak istemektedir. Bu görüntüleri kısa sürede binlerce insan izlemiş ve sadece küçük çocuk espri konusu veya bir çocuk olduğu unutularak ciddi eleştiriye maruz bırakılmıştır.
Peki eleştiri ne demek?
Eleştiri, bir insanı, bir konuyu, bir yapıtı, doğru ve yanlış yönlerini bulup göstermek, gereğiyle incelemek işidir.
Böyle bir inceleme sonucunda yanlış görünenleri belirtme işi.
Küçük bir çocuğu konu ne olursa olsun, insanlara malzeme yapan kendi öz annesi dahi olsa biz duyarlı, eleştiri yönü gelişmiş insanlar olarak koruyup kollayabiliriz.
Yani bir olayı, insanı ve durumu eleştirmek cehaletle yapılamaz. Eleştiri yapmak için konuyu tüm yönleri ile bilmek, analiz etmek, sonuca varmak gerekir. Gördüğü her olaya anında inanıp boş boş ifadelerle yorum yapmak, cehaletin tohumlarını çoğaltmaktır. Sahip olduğumuz tüm değerleri doğru ve aydınlık yarınlar için kullanırsak, gelecekte o meşaleden en çok yine biz fayda göreceğiz.
Bugünler çok değerli, yeni bir çağa hazırlanıyoruz. Çocuklarımızı sevelim, koruyalım, onlarla ilgilenelim. Gerekirse kendimizden de koruyalım, yeter ki cehalete teslim etmeyelim.
Yarınlarınız hep aydınlık olsun. Sağlıcakla kalın....
